Laagdrempelig - Persoonlijk - Betaalbaar - Betrouwbaar

Vrijdag, 17 maart, Theater De Stoep, Spijkenisse

The Simon & Garfunkel Story

Ik hoop op een zinderende show vol hits, zoals ik een jaar geleden meemaakte in De Doelen, Rotterdam. Dat was tijdens een zondagochtendconcert van de Simon & Garfunkel Revival Band. Een openbaring. Twee jongens op het podium, ver weg voor mij, sprekend die twee uit New York. Vanaf de eerste klanken die ze het publiek indonderden, zat de stemming erin. De hele zaal, vol 50 plussers, deinde en danste. Op een enkeling na, die in stille verwondering alleen maar zat te genieten. Zelden was ik zo enthousiast over een concert. Zeker twee weken lang resoneerde de muziek in mij na.

De invalshoek van vanavond is anders. Want zoals de naam al doet vermoeden, ligt de nadruk nu op de vertelling van de biografie van de succesjongens. Een groot scherm op het podium, achter de band, toont beelden uit een ver verleden. Ze corresponderen met de tijd waarin Art Garfunkel en Paul Simon geboren werden (1941), opgroeiden en succes kregen. Naarmate de show vordert en de beelden dus recenter worden, krijgen steeds meer mensen uit het publiek een déjà vu. Ik haak in bij de beelden van John F. Kennedy, één van mijn eerste herinneringen uit het alledaagse nieuws van toen.

We zien een vriendschap ontstaan tussen twee jongens, bijna-buren, die dezelfde lagere school bezoeken. Op de middelbare school groeit die vriendschap en wordt hecht onder invloed van beider idolen The Everly Brothers. Ze willen die imiteren en vormen een duo onder de naam Tom & Jerry, waarmee ze tijdens schoolfeestjes optreden. In 1957, ze zijn dan 16 jaar oud, zetten ze hun eerste zelf geschreven liedje op plaat: Hey Schoolgirl. Pas zes jaar later beginnen ze onder eigen naam, waarna ze in 1965 doorbreken met hun megahit The Sound of Silence. Hij haalt de nummer 1 op de Amerikaanse hitlijsten.

Tot dan kan ik de liedjes die we horen niet erg waarderen. Ik vind ze melig, saai, met van die langgerekte uithalen. Maar ja, zo wás het toen. De show volgt de geschiedenis en veel van de songs die gebracht worden, kén ik niet eens. De beelden zijn leuk, maar ook op een andere manier terug te halen en soms vind ik ze alleen maar rommelig. Ik overweeg om in de pauze naar huis te gaan.

Gelukkig heb ik dat niet gedaan. Want na de pauze komt het concert – wat mij betreft – op gang. Dán gaat het spetteren, keert mijn Doelen-gevoel terug. En er verschijnt opnieuw kippenvel op mijn armen bij het horen van het mooiste liefdeslied aller tijden: Bridge Over Troubled Water. De laatste twee nummers zingt en zindert ook hier de zaal (Lay-la-Lay), is het publiek dolenthousiast. En denk ik eraan om de show nóg een keer te gaan bijwonen.

Het is algemeen bekend dat de vriendschap tussen Art en Paul niet mocht duren en dat ze begin jaren ’70 aan hun solocarrières begonnen. Toch gaven ze in 1981 nog hun legendarische concert in Central Park, gevolgd door enkele tours. De registratie van dit concert heb ik stukgedraaid en heeft ervoor gezorgd dat ik fan voor eeuwig ben.

Art en Paul, 75 jaar nu, Old Friends. Een succesnummer met nieuwe betekenis. Ook ik vind het vaak verbijsterend dat ik ‘opeens’ 60 ben. Alsof ik in een rare droom zit waaruit ik maar niet wakker word.

The Simon & Garfunkel Story, gebracht door Sam O’Hamlon en Charles Bluth, is een weemoedige blik achterom, vol memories, met een feestelijke afsluiting. De driekoppige band (vooral de drummer!) speelt fantastisch. Tot eind april te zien in de Nederlandse theaters.

Maar houd ook die ander band in de smiezen: The Simon & Garfunkel Revival Band uit Duitsland. Zéér de moeite waard!

 

 

Pamela Stark

Pamela Stark

Pin It on Pinterest